سوره انعام : قُلْ أَ نَدْعُوا . . . لِرَبِّ الْعالَمِينَ : بگو ( اى پيامبر ) آيا جز خدا چيزى را بخوانيم كه ما را نه سود رساند و نه زيان ، و از آن پس كه خداى هدايتمان كرد بر پاشنه‌هاى پايمان برگردانيده شويم ، همانند كسى كه شياطين او را برده و در زمين سرگردانش بيفكنده‌اند ، و وى را همراهانى است كه به هدايتش فرا مىخوانند ( و به او مىگويند ) سوى ما بيا ، بگو بدرستى كه هدايت الهى ، آن است هدايت ، و مأمور شده‌ايم كه به ( امر ) پروردگار جهانيان گردن نهيم . ( آيهء 71 ) مُشْتَبِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ : ( . . . و بيرون آورديم با آن آب زيتون و انار را ) ماننده به يكديگر و ناماننده . ( آيهء 99 ) يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ . . . : اى گروه جن و انس ، آيا نيامد شما را فرستادگانى از شما . . . ( آيهء 130 ) سوره اعراف : . . . كَما بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ . . . چنان كه نخست شما را بيافريد ، بازگرديد . ( آيهء 29 ) . . . إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ : . . . بدرستى كه رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است . ( آيهء 56 ) وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ . . . لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ : اوست كسى كه بادها را پيشاپيش رحمتش ( باران ) در حالى كه مژده‌دهنده‌اند مىفرستد ، تا هنگامى كه ابرهاى سنگين را بر مىدارد ، آن ابرها را به سرزمين مرده مىرانيم ، و به آن آب فرومىفرستيم ، و آن‌چنان مردگان را بيرون مىآوريم ، باشد كه شما پند گيريد . ( آيهء 57 ) فَأَلْقى عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ : پس عصايش را افكند و آن ناگهان اژدهايى آشكار شد . ( آيهء 107 ) وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى . . . يَأْفِكُونَ : و به موسى وحى فرستاديم كه عصايت را بيفكن ، پس در دم هر چه را ساخته بودند بلعيد . ( آيهء 117 ) . . . فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَ خَرَّ مُوسى صَعِقاً . . . : . . . پس چون پروردگارش براى كوه جلوه‌گر شد آن را ريزه‌ريزه كرد و موسى بىهوش بر زمين افتاد . . . ( آيهء 143 ) وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي . . . لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ : و بر ايشان بخوان داستان كسى ( بلعم بن باعوراء ) كه